Google+ Followers

25 Απριλίου 2017

ΑΣΤΡΑΠΟΣΙΓΜΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ ~ ΑΣΤΡΑΠΟΣΙΓΜΑ
Ἀστραπόσιγμα - Αἴνιγμα. 
Ἕνα ἐμπνευσμένο ποιητικὸ ἔργο γιὰ ὅσους ἀγαποῦν τὰ αἰνίγματα καὶ ἀναζητοῦν τὴν λύση τους. Περιλαμβάνει τέσσερις ἑνότητες ποιημάτων:
Α. Τὸ Ρῆγμα τῆς Βροντῆς.
Β. Τὸ Σίγμα τῆς Σιωπῆς.
Γ. Τὸ Στίγμα τοῦ Καημοῦ.
Δ. Τὸ Σίγμα τῆς Ἀστραπῆς.

"Το Αστραπόσιγμα ... διέπεται από όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί ότι ο δημιουργός έχει αναμφισβήτητη ποιητική φλέβα... 
Όλο του το έργο διέπεται από την συνεχή προσπάθεια του ποιητή να προσεγγίσει "την πηγή του φωτός" και "την γλώσσα της σιωπής". 
Σίγουρα το Αστραπόσιγμα", βασισμένο σε μια ακατανίκητη ενστικτώδη ορμή, καταφέρνει να πετύχει τον αρχικό του στόχο που είναι η συγκινησιακή προσέγγιση της πηγής της γνώσης. 
Μια διαδικασία που θα αφήσει τα ίχνη της ανεξίτηλα στην σκέψη του αναγνώστη".
Περιοδικό ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ. Τεύχος 31.


ΑΣΤΡΑΠΟΣΙΓΜΑ


8 Απριλίου 2017

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

...Το Παλάτι της Ψυχής και του Έρωτα μες στην ανθισμένη Κοιλάδα εξαφανίστηκε σαν μην είχε υπάρξει ποτέ και η Ψυχή απόμεινε μόνη της σ’ έναν τόπο έρημο και σκοτεινό… Τον είχε προδώσει… και γι’ αυτό τα είχε χάσει όλα.… Έπρεπε να τιμωρηθεί, να πονέσει, μέχρι να καταλάβει…
Περπατούσε μέρες και νύχτες, χωρίς νερό και τροφή, τα ρούχα της κουρελιάστηκαν, το σώμα της γέμισε πληγές, αλλά δεν την ένοιαζε... ήθελε μόνο να τον βρει, να του ζητήσει να την συγχωρέσει… 



5 Απριλίου 2017

Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ... ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ




Στίχοι: Νικόλας Ευαντινός
Μουσική - Τραγούδι: Γιάννης Χίνος

Ως σβήνει κάθε αστραπή, με μιάς και δεν φωτίζει,
κι αφήνει μόνη την βροντή στ' αυτιά να στροβιλίζει,
έτσι κι η κάθε μια στιγμή πού 'ρχεται και περνάει,
γίνεται θύμηση στο νού, που τηνε κουβαλάει.

Ένα γεφύρι πέτρινο που μοιάζει χαλασμένο,
βήματα θέλει να φανεί πως είναι στεριωμένο.
Τέτοιο γεφύρι κι η καρδιά τον έρωτα προσμένει,
τα βήματά του για να δει αν είν' γερά χτισμένη.

28 Μαρτίου 2017

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΑΘΗΣΕΩΣ...



Η φυσική μας κλίση μοιάζει με το χωράφι·

οι διδαχές των διδασκάλων, με τους σπόρους·

η παιδομάθεια, με την κατάλληλη εποχή τής σποράς·

το πρόσφορο περιβάλλον μοιάζει με την τροφή που παρέχεται στα φυτά από τον αέρα που τα περιβάλλει·

η φιλοπονία αντιστοιχεί προς την καλλιέργεια∙

και ο χρόνος όλα αυτά τα ενισχύει ώστε να αναπτυχθούν τέλεια.



Ἡ μὲν γὰρ φύσις ἡμέων, ὁκοῖον ἡ χώρη·

τὰ δὲ δόγματα τῶν διδασκόντων, ὁκοῖον τὰ σπέρματα· ἡ δὲ παιδομαθίη, τὸ καθ' ὥρην αὐτὰ πεσεῖν εἰς τὴν ἄρουραν·

ὁ δὲ τόπος ἐν ᾧ ἡ μάθησις, ὁκοῖον ἡ ἐκ τοῦ περιέχοντος ἠέρος τροφὴ γιγνομένη τοῖσι φυομένοισιν·

ἡ δὲ φιλοπονίη, ἐργασίη·

ὁ δὲ χρόνος ταῦτα ἐνισχύει πάντα, ὡς τραφῆναι τελέως.



ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ

17 Μαρτίου 2017

Ο ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΣ... ΤΗΣ ΑΣΧΗΜΙΑΣ


  
Ὁ γκρεμιστής

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης,
ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης.
Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι.
Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι.
Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας,
πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας.
ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης·
τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ κλέφτης κι ὁ ἀπελάτης

καὶ μὲ τὸ καριοφίλι μου καὶ μὲ τ᾿ ἀπελατίκι
τὴν πολιτεία τὴν κάνω ἐρμιά, γῆ χέρσα τὸ χωράφι.
Κάλλιο φυτρῶστε, ἀγκριαγκαθιές, καὶ κάλλιο οὐρλιάστε, λύκοι,
κάλλιο φουσκῶστε, πόταμοι καὶ κάλλιο ἀνοῖχτε τάφοι,
καί, δυναμίτη, βρόντηξε καὶ σιγοστάλαξε αἷμα,
παρὰ σὲ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ Ψέμα.
Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια
ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια.


Εἶμ᾿ ἕνα ἀνήμπορο παιδὶ ποὺ σκλαβωμένο τό ῾χει
τὸ δείλιασμα κι ὅλο ρωτᾷ καὶ μήτε ναὶ μήτε ὄχι
δὲν τοῦ ἀποκρίνεται κανείς, καὶ πάει κι ὅλο προσμένει
τὸ λόγο ποὺ δὲν ἔρχεται, καὶ μία ντροπὴ τὸ δένει.
Μὰ τὸ τσεκοῦρι μοναχὰ στὸ χέρι σὰν κρατήσω,
καὶ τὸ τσεκοῦρι μου ψυχὴ μ᾿ ἕνα θυμὸ περίσσο.
Τάχα ποιὸς μάγος, ποιὸ στοιχειὸ τοῦ δούλεψε τ᾿ ἀτσάλι
καὶ νιώθω φλόγα τὴν καρδιὰ καὶ βράχο τὸ κεφάλι,

καὶ θέλω νὰ τραβήξω ἐμπρὸς καὶ πλατωσιὲς ν᾿ ἀνοίξω,
καὶ μ᾿ ἕνα Ναὶ νὰ τιναχτῶ, μ᾿ ἕνα Ὄχι νὰ βροντήξω;
Καβάλα στὸ νοητάκι μου, δὲν τρέμω σας ὅποιοι εἶστε
γκρικάω, βγαίνει ἀπὸ μέσα του μιὰ προσταγή: Γκρεμίστε!

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

12 Μαρτίου 2017

ΑΡΑΟΥΚΑΝΟΙ - ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ



Καλεσμένος στην εκπομπή των Γ. Λεκάκη-Α. Μαζαράκη,
ο συγγραφέας Γιώργος Λαθύρης,
μεταφραστής του ομωνύμου βιβλίου του Λόνκο Κιλαπάν.

Η εκπομπή μεταδόθηκε από τον "901" τα μεσάνυχτα της 30.1.2017.

Ηχοληψία: Χρ. Αγγελάκη - Επιμέλεια: Ρ. Λανέ
Επεξεργασία εικόνας - ήχου: Π. Μπανταλάκης.

9 Μαρτίου 2017

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ "ΑΝΤΡΟ ΤΩΝ ΝΥΜΦΩΝ" ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΙΘΑΚΗΣ...


Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,
αἵ τ᾽ ἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
ἔκτοθεν· ἔντοσθεν δέ τ᾽ ἄνευ δεσμοῖο μένουσι
νῆες ἐΰσσελμοι, ὅτ᾽ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται.
Αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
ἀγχόθι δ᾽ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
ἱρὸν Νυμφάων αἱ Νηϊάδες καλέονται.
Ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασιν    
λάϊνοι· ἔνθα δ᾽ ἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι.
Ἐν δ᾽ ἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες, ἔνθα τε νύμφαι
φάρε᾽ ὑφαίνουσιν ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι·
ἐν δ᾽ ὕδατ᾽ ἀενάοντα· δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν,
αἱ μὲν πρὸς Βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν,
αἱ δ᾽ αὖ πρὸς Νότου εἰσὶ θεώτεραι· οὐδέ τι κείνῃ
ἄνδρες ἐσέρχονται, ἀλλ᾽ ἀθανάτων ὁδός ἐστιν.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ένα λιμάνι βρίσκεται, του Φόρκυνα, στο Θιάκι,
του γέρου του θαλασσινού και δυο προβάλλουν κάβοι
απότομοι στου λιμανιού γυρμένοι εμπρός το έμπα,
που όξω κρατούν των δυνατών ανέμων τ’ άγριο κύμα
και μέσα τα καμαρωτά καράβια παν και μένουν
στ’ αραξοβόλι σαν ερθούν, χωρίς σκοινιά να δέσουν.
Έχει κι ελιά στενόφυλλη στου λιμανιού το βάθος
και μια κοντά της θαμπερή σπηλιά γεμάτη χάρες,
πανάγιος τόπος των Ξωθιών που τις καλούν Νεράϊδες.
Εκεί κροντήρια βρίσκονται και πέτρινα πιθάρια
που πάνε μέσα οι μέλισσες και πλάθουν τις κηρήθρες.
Κι έχει πετρένιους αργαλειούς μεγάλους, που οι Νεράϊδες
φαίνουν θαλασσογάλανα πανιά, να βλέπεις θάμα.
Τρέχουν αστέρευτες πηγές, κι έχει η σπηλιά δυο πόρτες,
μια προς το μέρος του βοριά που κατεβαίνει ο κόσμος
και μια άλλη κατά το νοτιά για τους θεούς κι ούτ’ άλλος
περνά θνητός, μόν’ των Θεών ο δρόμος είναι εκείθε.

Ὁμήρου Ὀδύσσεια ν, στ. 96-112. Ἀπόδοση: Ζήσιμος Σιδέρης



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ