Google+ Followers

12 Απριλίου 2018

ΟΔΥΣΣΕΙΑ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Η Οδύσσεια είναι δρόμος Επιστροφής… στην Ιθάκη… στο Ιθα-γενές, στο γνήσιο και αυθεντικό… Επιστροφής σε αυτό που χάθηκε μεν, αλλά μπορεί να αποκτηθεί ξανά… όπως και έγινε! Νόστιμον Ήμαρ, είναι η Μέρα του Νόστου, η Μέρα της Επιστροφής στην αληθινή Πατρίδα!
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
πολλὰ δ᾽ ὅ γ᾽ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.
Ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,
νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.
Τῶν ἁμόθεν γε, Θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν!
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
Τον άντρα τον πολύτροπο πές μου, Θεά, που χρόνια
παράδερνε, σαν πάτησε της Τροίας τ’ άγιο κάστρο,
κι ανθρώπων γνώρισε πολλών τους τόπους και τη γνώμη
κι έπαθε πλήθος συμφορές στα πέλαγα, ζητώντας
πώς στην πατρίδα του άβλαβος να πάει με τους συντρόφους.
Μα κι έτσι αυτούς δε γλίτωσε, μ’ όσον καημό και αν είχε.
Γιατί μονάχοι χάθηκαν από δικό τους κρίμα,
οι άσεβοι, που φάγανε τ’ Ουρανοδρόμου Ήλιου
τα βόδια και τους στέρησε του γυρισμού τη μέρα.
Πές τα από κάπου και σε μας, Θεά, του Δία κόρη!

ΟΜΗΡΟΥ «ΟΔΥΣΣΕΙΑ», ΡΑΨΩΔΙΑ α, στ. 1-10. ΑΠΟΔΟΣΗ: ΖΗΣΙΜΟΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
 ΟΜΗΡΟΥ «ΟΔΥΣΣΕΙΑ», ΡΑΨΩΔΙΑ α, στ. 1-10.
ΑΠΟΔΟΣΗ: ΖΗΣΙΜΟΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

11 Απριλίου 2018

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΙ ΚΙΟΝΙΣΚΟΙ



Σ ή μ α τ α    ἀ ρ ι φ ρ α δ έ α ...

1 Απριλίου 2018

ΜΗΚΩΝ Η ΡΟΙΑΣ - ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ



«μήκων δ' ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ' ἐνὶ κήπῳ 
καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν…» 


ὡς παπαρούνα φουντωτὴ ποὺ ἀπ’ τοῦ καρποῦ τὸ βάρος
καὶ ἀπ’ ἀνοιξιάτικες δροσιὲς τὴν κεφαλήν της γέρνει...

( Ὁμήρου, Ἰλιάς Θ 306-307. Ἀπόδοση:  Ἰ. Πολυλάς )

26 Μαρτίου 2018

Η ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

https://www.youtube.com/watch?v=gjbABBvS-UE


Η Ορθή Χρήση της Ελληνικής Γλώσσας Σήμερα.
Η Δόμηση της Κυψέλης του Ελληνικού Λόγου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Σύμφωνα με τους αρχαίους Γραμματικούς, η Αρετή και η Κακία εκδηλώνονται πρωτίστως στον λόγο εκάστου ανθρώπου... 

 
«Τοῦ λόγου ἀρεταὶ μὲν εἰσιν ἕξ: Ἑλληνισμός, Σαφήνεια, Κυριολογία, Συντομία, Εὐσυνθεσία, Εὐπρέπεια· κακίαι δὲ ταύταις ἀντικείμεναι ὁμοίως ἕξ: Βαρβαρισμός, Ἀσάφεια, Ἀκυρολογία, Μακρολογία, Κακοσυνθεσία, Ἀπρέπεια.» -(Ἡρωδιανός ὁ Ἀπολλωνίου)....

 
Η Ουσιαστική Πάλη του Εξελισσόμενου Ανθρώπου είναι ανάμεσα στις Έξι αυτές αντιθέσεις! Ανάμεσα... στον Ελληνισμό και τον Βαρβαρισμό, την Σαφήνεια και την Ασάφεια, την Κυριολογία και την Ακυρολογία, την Συντομία και την Μακρολογία, την Ευσυνθεσία και την Κακοσυνθεσία, την Ευπρέπεια και την Απρέπεια!

 
Είναι μια διαχρονική πάλη ανάμεσα στον Ελληνικό Λόγο και την Βαρβαρική Αλογία, κατά το πάλαι και το νυν...


1 Μαρτίου 2018

ΑΛΛΗΛΟΙΣ ΦΙΛΟΙ ΓΙΓΝΩΜΕΘΑ....

 ΕΧΘΡΟΤΗΣ <~~~> ΦΙΛΙΑ <~~~~> ΚΟΛΑΚΕΙΑ
Η ΦΙΛΙΑ ΩΣ ΑΡΕΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΑΚΡΟΤΗΤΩΝ: 
ΤΗΣ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΚΕΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ... ΜΑΙΑΝΔΡΙΚΩΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΙ.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ